Op het goede leven
Holaatjes Holanda!
Hier een laatste berichtje vanuit Cuba. Maandag vlieg ik met Mike naar Mexico.
Afgelopen dagen prachtige dagen gehad.
Ik kan niet anders zeggen.
We zijn eindelijk naar het lang verwachte "Cayo Coco" geweest.
Zoek op google naar Cayo Coco,, het ziet er letterlijk en figuurlijk als een pareltje uit.
We reden over de dam, waar we in de zee al een aantal flamingo's zagen.
Helaas had ik, bij een aankomst tussen 1 en half 2, m'n kamer pas om kwart over 4. Heb nog wel lekker aan het zwembad kunnen zitten.
In de avond was er een leuke show.
Ik ontdekte dat de bar ook mijn drankje had: MARTINI!!! JeeeH!
Na de show nog naar de disco geweest. Het was echt super gezellig met iedereen.
Iedereen danste met iedereen en het was een heel relaxed sfeertje.
Volgende dag eindelijk een dag vrij.
Ik was om half 7 al wakker, dus heb heerlijk lang in bad gezeten.
Na een goed en lekker ontbijt naar het fantastische parelwitte strand gegaan.
Om half 10 lagen we te bakken.
Werkelijk: een parelwit strand, prachtig turqoise zee.
En zoooo helder.
Ruim 200 meter de zee in lopen en het water stond nog tot m'n middel.
Kan het niet anders zeggen.
Maar het was echt HET paradijs.
Hier proost je dan op "op het goede leven".
Je waddeerd het leven zo echt wel.
Het is hard werken, maar hard werken wordt ook vaak beloond!
En als ik dan, liggend in de zee, om me heen kijk.. Dan kan ik alleen maar genieten en bedenken dat ik het erg goed heb, en echt ontzettend veel geluk, liefde en familie heb.
Dan denk ik "ik kom wel overal", zoals mama ook al zegt.
Nog even een heerlijke mojito geproost met de meiden "op het goede leven".
Geloven doe ik, maar beseffen...
Nu, ongeveer 3 dagen later mis ik dat fantastische strand al!
Heb mooie foto's gemaakt!
Varadero was ook erg gezellig.
We waren er wat laat, ong. 19.00 uur en half 8 zouden we uiteten gaan.
Ook hier nog eens geproost op het goede leven, op een fantastische reis met iedereen.
Iedereen bedankt en we hebben het op zuipen tot we kruipen gezet. (Nee hoor, beetje maar).
Na het drinken nog naar het strand geweest met Mike, Dorien en Kelly.
Wat was het schitterend. Onweer, sterrenhemel en vallende sterren.
Nu weer in Havana en morgen afscheid van m'n klasgenoten.
Het is zo'n rare gedachte. Ik zit op de helft van m'n reis, maar een aantal van mijn klasgenoten gaan morgen al naar huis.
Van de week had ik ook het gevoel van " nog 3 dagen, dan zie ik ze weer, o nee"...
Ben benieuwd hoe het afscheid zal gaan. Iedereen gaan een andere weg.
We zijn zo close geworden. We hebben elkaar allemaal op een andere manier leren kennen.
Ben met mensen omgegaan, waarvan ik niet had verwacht dat ik met ze om zou gaan.
Alleen maar goed teken.
---------------------------------
Nog even voor de nieuwschierigen:
Het weeshuis:
Ik had het heftiger verwacht.
Het was wel echt een mooie beleving om het ook zo eens mee te maken.
Er waren 4 van de 7 kinderen.
1 meisje hield steeds m'n hand vast.
De kinderen waren 5,7,8,12.
Maar erg leuk om eens mee te maken.
Heb foto's gemaakt en een filmpje.
Die kinderen wisten niet wat ze zagen: Ze konden door een schermpje kijken en dan was er een foto.
http://celindereizen.waarbenjij.nu/Reis ... id=3468890